Vliegtijd: eind juni tot eind september. Vliegt in meerdere generaties

 

Voorkomen: Dwaalgast. Een zuidelijke soort die soms als trekvlinder in de Benelux is te zien. Het zevende exemplaar dat in ons land gezien is was in 2001. Bloemrijke bermen en ruige plaatsen. Een enkele keer komt de soort ons land in met fruit of groente.

 

Bijzonderheden: Vleugellengte plm.15 mm. De bovenkant van de vleugels is bij het mannetje violetblauw en bij het vrouwtje bruin met blauwviolette middencel. De grondkleur van de onderkant is lichtbruin met smalle witte dwarsstrepen en twee oogvlekken in de achterhoek. Die oogvlekken zijn op de boven- en onderkant van de vleugel goed zichtbaar. Verse exemplaren hebben opvallend lange staartjes aan de achtervleugels achter de grootste oogvlek. Duidelijk groter dan het icarusblauwtje.

 

Waargenomen: Juli 2006, op het Griekse Eiland Kreta in het plaatsje Analipsi

 

Status in Nederland:
 - Rode Lijst (2006): thans niet bedreigd

 

Vliegtijd: begin mei - eind september, vooral juni, juli en augustus. Vliegt in 2, soms 3 overlappende generaties.

 

Voorkomen: Algemene standvlinder. Niet te voedselrijke graslanden. Wegbermen, overhoekjes en dijken. Waarschijnlijk zijn weersomstandigheden oorzaak geweest van een grote achteruitgang na 1990. Nu herstelt het hooibeestje zich weer; in de duinen sneller dan in het binnenland. Een honkvaste soort.

Bijzonderheden: Binnen dit geslacht het eenvoedigste getekend. Vleugellengte plm. 15 mm. In de bovenhoek van de voorvleugel bevindt zich een zwarte oogvlek, die op de onderkant witgekernd is. Deze oogvlek is bij het vrouwtje op de bovenkant vrij scherp afgezet. Op de onderkant van de achtervleugel bevinden zich geen of bijna geen oogvlekken. De achterrand is niet zilverkleurig.

Status in Nederland:
 - Rode Lijst (2006): thans niet bedreigd

 

Vliegtijd: half juni - winter - begin juni, vooral 5 - 31 juli. Vliegt in 2 overlappende generaties.

 

Voorkomen: De gehakkelde aurelia vliegt vooral op luwe, zonnige, vrij vochtige plaatsen nabij ruigten, zoals in tuinen, parken of een bosrijke omgeving. Midden vorige eeuw breidde de soort zich in ons land tot circa 1955 uit, waarna het verspreidingsgebied weer kleiner werd. In de jaren zestig was de gehakkelde aurelia een zeldzame vlinder die uitsluitend in Limburg en Noord-Brabant leefde. Vanaf begin jaren tachtig breidde hij het verspreidingsgebied opnieuw uit, wat nog steeds door gaat. Op dit moment vliegt de vlinder ook in de duinen, de noordelijke provincies en bijna alle Waddeneilanden. De recente toename heeft vermoedelijk te maken met het warmere klimaat. Uit het Landelijk Meetnet Vlinders blijkt dat de gehakkelde aurelia in de jaren negentig een significant matige toename vertoont.

Bijzonderheden: De eitjes worden op een bladrand afgezet. Vleugellengte 20-26 mm. De vleugelrand is sterk gekarteld terwijl deze bij de kleine vos getand is. Er staan geen blauwe vlekken op de bovenkant van de vleugels. Op de onderkant van de achtervleugels bevindt zich een kleine witte C. De vlinder overwintert in struikgewas, in bomen en soms ook op koele en vochtige plaatsen in gebouwen.